Flag Counter

Землякі

ПАМ’ЯТІ НЕСТОРА СІЛЮКА

Матэрыял для публікацыі прадастаўлены Аранчыцкім СДФ


Середа, 30 березня 1960 року

ПАМ’ЯТІ НЕСТОРА СІЛЮКА

Нестор Сілюк

Нестор Сілюк

Факсфорд, Саск. — Ділимося сумною вісткою з читачами “УС”, іцо 26 січня помер у Вікторія госпіталі в Принс Алберт Нестор Сілюк. Смерть наступила після запізненої операдії на жовч (операцію було йому зроблено після того, як жовч трісла).

Нестор Сілюк народився 28 серпня 1874 року в селі Лінова Пружанського району, Брестської області, на Білорусії. Мати його померла, як йому було 2 тижні, а батька його царські власті вислали на Сибір. Спершу його доглядали батько тета. Ще в дитинстві пас він людську худобу і так виростав. Потім почав працювати підрядчиком на залізниці в Бресті. Звідти його забрали в солдати. Після 4-річної військової служби він одружився і почав працювати нічним сторожем на залізнодорожній станції в Ліново. Працював 7 ночей на тиждень, по 12 годин в кожній. Така робота надокучила йому і він в 1910 році виїхав до Канади.

Першу працю в Канаді він виконував в Північному Онтеріо. Розбивав там динамітом скелясті горби, кудою мала прокладатися залізнична дорога. Праця була дуже небезпечна.

Потім Нестор працював в Порт Нелсон, Порт Чорчил, в лісі, в трачці у Ді Пес. Коли за часів Бенета не стало роботи, Нестор приїхав до свого кузина у Факсфорд, Саск. Туг він вирубував ліс, корчував пні і так заробляв на кусок хліба. В 1942 році я і мій сусід покидаемо фармерувати і їдемо до Брентфорду в Онтеріо. Іде з нами і Нестор. I ми стаемо там до праці в одній фекторі. Працював Нестор 7 років, піддержував украі’нські і російські прогресивні організації. Хоч він був неписьменим, але дуже любив послухати читання прогресивних газет.

Коли по семи роках праці Нестор опинився між безробітними, то приїхав до мене і в мене він дожив свого віку. Залишив він на Білорусії двох дочок, невістку, 18 онуків, двох правнуків. Дружнна його померла.

Своїм рідним на Білорусії він вилав на велику суму дарунків, які тепер його згадають незлим тихим словом,

Похоронено Н. Сілюка на міському цвинтарі в Принс Алберт. Панахиду відслужив православний свщ. С. Зузак з Вердел.

Я з дружиною і дітьми щиро дякую всім учасникам похорону і тим, що зложили вінки на його могилу.

Іван Молитвеник.

 

Настаўнік-юбіляр Надзея Рысь: «Жыць сёння цікавей, чым учора»

Раённыя будні

Пагадзіцеся, 90-гадовы юбілей паважанага чалавека — педагога, які выхаваў не адно пакаленне дзяцей, — дастатковая нагода для таго, каб успомніць пра яго на старонках нашай газеты. Сотні былых вучняў Надзеі Мацвееўны Рысі сёння працуюць у самых розных кутках краіны. Яе памятаюць, яе паважаюць, ды і самой настаўніцы з 45-гадовым стажам ёсць што расказаць. Яркія ўспаміны жанчыны могуць дапоўніць любы краязнаўчы матэрыял.

Читать далее

Евгения Якута

ЯКУТА Евгения Сергеевна

Якута Евгения Сергеевна

Якута Евгения Сергеевна

Родилась 8 марта 1945 года в м. Линово. С 1951 по 1961 год училась в Линовской средней школе. Принимала активное участие в общественной жизни школы, избиралась в различные школьные советы и комитеты, участвовала в художественной самодеятельности, переписывалась с немецкой пионеркой. После окончания школы, в 1961 году, поступила в Минский государственный педагогический институт иностранных языков. В институте также вела активную общественную работу, а во время летних студенческих каникул работала переводчицей в Интуристе, а также ездила на целинные стройки в составе студенческого строительного отряда. На четвертом курсе института, в числе лучших студентов, была направлена в загранкомандировку в Республику Мали, где в течение полутора лет работала переводчицей в аппарате Экономического Советника Советского Союза и выполняла отдельные задания по линии внешней разведки КГБ.

Читать далее

Гараджанін у трэцім пакаленні распавёў, як яму жывецца ў вёсцы

Раённыя будні

Жыхар вёскі Лінова Віталь Парэмскі — гараджанін у трэцім пакаленні, які нарадзіўся і вырас у Брагіне. Жыццёвы шлях свой выбіраў, не думаючы, што яго прафесія будзе запатрабаванай у сельскай мясцовасці. Хто ж яшчэ дзесяць гадоў назад думаў, што ў калгасах спатрэбяцца… праграмісты. Але імклівыя змены ў аграпрамысловым комплексе краіны, нібы ў вір, зацягнулі і Віталя, які неўзабаве стаў вяскоўцам. Ці цяжка гараджаніну прывыкнуць жыць на зямлі? Менавіта з гэтага пытання і пачалася наша гутарка.

Віталь Парэмскі

Віталь Парэмскі

Читать далее

Васіль Фёдаравіч Макарчук

Васіль Фёдаравіч Макарчук

Нарадзіўся 31.03. 1959г. у в. Варотнае Пружанскага раёна. Скончыў Ліноўскую сярэднюю школу. Паступіў у Барысаўскі палітэхнікум, які скончыў ужо пасля службы ў Арміі. Затым скончыў завочнае аддзяленне Брэсцкага педагагічнага універсітэта імя А.С. Пушкіна па спецыяльнасці настаўнік біялогіі. Больш 20-ці гадоў працуе кіраўніком гуртка ў Пружанскім цэнтры дзіцячай творчасці. Жыве ў вёсцы Лінова. Жанаты, мае дачку Ірыну, якая  вучыцца ў Ліноўскай сярэдняй школе. Читать далее

Міхаіл Сямёнавіч Швед

“ІВАЦЭВІЦКІ ВЭСНІК”. “На стадыёнах усіх рэспублік…”

Аўтар: Аляксандр Горбач

сентябрь 2011г.

На стадыёнах амаль усіх саюзных рэспублік выступаў са сваімі выхаванцамі трэнер Міхаіл Швед

Радзіма Міхаіла Сямёнавіча Шведа – вёска Аранчыцы Пружанскага раёна. А нарадзіўся ён у цяжкія для нашай краіны часы – у верасні 1941-га года. Гэтыя гады былі асабліва цяжкімі і складанымі і для маленькага Міхася: на фронце загінуў бацька, цяжка захварэла і ў хуткім часе памерла маці. У тры гады хлопчык ужо застаўся круглым сіратой, а выхоўвалі яго бабуля і дзядуля, што жылі на хутары ў некалькіх кіламетрах ад Аранчыц.

Читать далее

Паэт-філосаф Мікола Папека

Матэрыял для публікацыі прадастаўлены Ліноўскай сельскай бібліятэкай


papeka-1

Радасць мая і мой смутак

яшчэ

ня высьпелы

верш…

Мікола Папека нарадзіўся 28.12.1961 г. у в. Турная Івацэвіцкага раёна. У 1979г. закончыў Аляхновіцкую сярэднюю школу (Маладзечненскі раён), у 1981-м – Смілавіцкі саўгас-тэхнікум. 3 1981 па 1986 гг. – студэнт Украінскай сельскагаспадарчай акадэміі. 3 1986 г. жыве ў в. Лінава Пружанскага раёна. Працаваў пчаляром у тутэйшым лясніцтве, цяпер – на ўласнай гаспадарцы. Піша вершы са школьных гадоў. Друкаваўся ў часопісе “Крыніца”, штотыднёвіку “Літаратура і мастацтва”, у абласной і раённай перыёдыцы.

Читать далее

Падпісацца на RSS

Калі ласка, увядзіце email адрас:

Delivered by FeedBurner

Архівы
Ритуальная фурнитура
Музей истории вычислительной техники
Ліноўская СШ
budzima-by
МОВА НАНОВА