Flag Counter

З Днём чыгуначніка! Электраманцёр станцыі Аранчыцы Міхаіл Быцкевіч за чатыры дзесяцігоддзі работы сабраў усе магчымыя прафесійныя ўзнагароды

Раённыя будні

Больш за 40 гадоў свайго жыцця аддаў беларускай чыгунцы электраманцёр станцыі Аранчыцы Міхаіл Быцкевіч. Як зазначае ветэран, стаць чыгуначнікам ён марыў з дзяцінства. У немалой ступені прафесійнаму выбару паслужыў і прыклад бацькі, які працяглы час працаваў стрэлачнікам.

Пасля заканчэння бярозаўскай школы Міхаіл адразу пайшоў вучыцца ў Брэсцкае прафтэхвучылішча №27 чыгуначнага транспарту, атрымаў спецыяльнасць электраманцёра. На пачатку 1980-х гадоў праводзілася актыўная электрыфікацыя беларускай дыстанцыі шляху, і прафесія гэтая была запатрабаванай. Міхаіл Аляксеевіч мог выбіраць любое месца працы, але аддаў перавагу роднаму краю і працаўладкаваўся на станцыю Бяроза-Картузская.

— Праз некалькі гадоў надышла чарга электрыфікацыі дробных станцый, таму мяне ў 1985 годзе накіравалі на дапамогу ў вёску Аранчыцы, — успамінае заслужаны чыгуначнік. — Так я тут і застаўся на ўсё жыццё.

Трэба сказаць, што Міхаіл Быцкевіч не проста працаваў, добрасумленна выконваючы свае абавязкі. Ён укладваў у даручаную справу не толькі сілы, энергію, уменні і веды, але і душу. І настолькі адданая праца не засталася не заўважанай: за чатыры дзесяцігоддзі Міхаіл Аляксеевіч сабраў усе магчымыя прафесійныя ўзнагароды. У скарбонцы ветэрана захоўваюцца дзясяткі падзяк і ганаровых грамат рознага ўзроўню. За набыты вопыт электраманцёру Быцкевічу прысуджаны 8 разрад (а гэта, да слова, самая высокая кваліфікацыйная прыступка). У 2014 годзе Беларускай чыгункай была зацверджана новая дзяржаўная ўзнагарода — нагрудны знак выдатнасці «За добрасумленную працу на беларускай чыгунцы». Нагрудны знак мае тры ступені, і за 8 мінулых з таго моманту гадоў Міхаіл Аляксеевіч стаў кавалерам усіх трох. Таксама на форме ветэрана ёсць нагрудны знак «Выдатнік чыгункі», а ў сямейным архіве захоўваецца фота з абласной Дошкі гонару прадпрыемства.

Сярод калег Міхаіл Быцкевіч вызначаецца як прафесіянал сваёй справы, адукаваны, уважлівы да дробязей спецыяліст, здольны аператыўна прымаць рашэнні, а ў цяжкіх сітуацыях аказаць дапамогу напарнікам. На станцыі Аранчыцы, між іншым, абсталяванне лічыцца надзейным толькі ў выпадку, калі яно не выклікае заўваг у заслужанага электраманцёра.

А колькі вучняў выхаваў за чатыры дзесяцігоддзі Міхаіл Аляксеевіч! Многія з іх зараз працуюць побач са сваім настаўнікам, а некаторыя дасягнулі на чыгунцы і больш высокіх пасад.

У паўсядзённым жыцці Міхаіл Быцкевіч — добры сем’янін, які выхаваў дзвюх дачок. Адна з іх, дарэчы, нейкі час таксама працавала на чыгунцы. Нярэдка дзядулю наведваюць шэсць унукаў, старэйшыя з іх ужо набліжаюцца да ўзросту, калі патрэбна выбіраць прафесію. Радасна яму, што ў кагосьці з гэтых дзяцей ёсць мара таксама пайсці па шляху дзеда Мішы.

Алег Сідарэнка. Фота Кацярыны Масік

Пакінуць адказ

Ваш адрас электроннай пошты не будзе апублікаваны. Неабходныя палі пазначаны як *

Подтвердите, что Вы не бот — выберите человечка с поднятой рукой:

Падпісацца на RSS

Калі ласка, увядзіце email адрас:

Delivered by FeedBurner

Архівы
Рубрыкі сайта
Ритуальная фурнитура
Музей истории вычислительной техники

Ліноўская СШ

МОВА НАНОВА

ПРОЕКТ ОБЩЕСТВЕННОГО МОНИТОРИНГА ВОЗДУХА БЕЛАРУСИ

Ковчег  Спасения